Пасха это великий праздник, который любят праздновать в Великобритании. В это время. В школе начинаются 2-х недельные каникулы, на улице весна и ярко светит солнце. Последнее вербное воскресенье перед Пасхой в Англии называется. Последнюю пятницу перед Пасхой называют страстной пятницей. Все угощают друг друга вкусными булочками с изюмом, сверху украшенные крестиком. На Вербное Воскресенье люди дарят друг другу пасхальные яйца. Однако, в отличии от нас, они дарят шоколадные яйца, с начинкой из карамели. Или же можно дарить другие сладости или сувениры в виде пасхальных яиц. На Пасху в церквях проходят службы. На Пасху принято собираться всей семьёй вместе за столом. Готовят барашка с овощами, пекут пасхальный торт, также готовят различные салаты и красят яйца.
Սուրբ Զատիկը մեծ նշանակություն ունի հայ հոգևոր ավանդույթների մեջ: Զատիկը կամ Հիսուս Քրիստոսի Հարության տոնը Հայ Առաքելական եկեղեցու հինգ հիմնական տոներից է:
Զատիկը ունի երկու հասկացողություն․ փոքրիկ միջատ և զատվել։ Զատիկ անունը ասում է, որ Քրիստոսը զատվել է մեռյալներից և հարություն է առել։
Սբ․ Զատիկը խորհրդանշում է բնության զարթոնքը, նոր կյանքի սկիզբը։
Քանի որ այն շարժական տոն է, ամեն տարի նշվում է տարբեր օրեր: Հայ առաքելական եկեղեցին նշում է Սուրբ Զատիկը գարնանային լիալուսնի առաջին կիրակի օրը: Այս տարի այն նշվում է ապրիլի 20-ին։
Զատիկին նախորդում է Մեծ Պահքը, որի վերջին շաբաթը՝ Ավագ շաբաթը, ամենախիստն է համարվում։
Ճրագալույցի Սբ. Պատարագով ավարտվում է Մեծ պահքը, որից հետո մարդիկ վառված ճրագներ են տանում տուն՝ ի նշան Քրիստոսի օրհնաբեր լույսի:
Զատիկի շնորհավորանքը այսպիսին է․ «Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց» , որին ի պատասխան ասում են՝ «Օրհնյալ է հարությունը Քրիստոսի»:
Հայերը այս յուրահատուկ տոնը նշում են մեծ ոգևորությամբ և շուքով: Այդ օրը քրիստոնյա հայերը հավկիթ են ներկում՝ որպես նոր կյանքի և վերածննդի խորհրդանիշ։ Հավկիթները ներկում են մուգ կարմիր գույնով, ինչը խորհրդանշում է Քրիստոսի արյունը:
Սուրբ Զատիկի սեղանին դնում են չամչով փլավ, ձուկ, տապակած կանաչեղեն, կարմիր գինի և այլն
Հայկական ավանդական չամիչով փլավը պատրաստվում է լավաշով, որը դնում են կաթսայի հատակին, վրան լցնում խաշած բրինձը և յուղի մեջ տապակած չամիչը, ինչպես նաև այլ չորացրած մրգեր։ Բրինձը խորհրդանշում է հայ ժողովուդրը, իսկ չամիչը՝ այն առաքյալներն են, որոնք տարածել են քրիստոնեությունը։
Զատիկը ունի նաև տարբեր ձվախաղեր։
Զատկական ասիկներ․
Կարմիր արև քեզ, ախպեր, Աստծու բարև քեզ, ախպեր:
Զատկեզատի~կ է, նավակատի~կ է, չամչեհատի~կ է:
Կարմիր ձու տուր, կարմիր օր տամ:
Մարիամ խաթուն, Մարիամ խաթուն, Իջի մեր տուն, իջի մեր տուն, Ես քեզ կտամ նուշի կթուն:
Զատիկ, զատիկ, նավակատիկ, արի նստի մեր տան մոտիկ:
Տի~զ- տի~զ, Ակլատիզ, Մազդ բիզ-բիզ, Ակլատիզ, Պասը գնաց, Զատիկն եկավ, Այծն էլ խոտը կերել է:
Ակլատիզը փետելով զատիկը շուտ չես բերի:
Ունեցողի համար ամեն օր Զատիկ է: Զատիկն առանց ձվի չի լինի: Հավը կուտե հատիկ-հատիկ, ծով ձմեռեն կելնի Զատիկ:
Հայ մշակույթի պատմության մեջ իր ուրույն տեղն ունի ճարտարապետությունը։ Հայաստանը հաճախ են անվանում բացօթյա թանգարան, որտեղ ամենուրեք կարելի է տեսնել տարբեր դարերում ստեղծված ճարտարապետական հուշարձաններ։ Այս կամ այն կառույցի վրա աշխատող վարպետների ղեկավարը ճարտարապետն էր։ Նա ոչ միայն անմիջականորեն վերահսկում էր շինարարական աշխատանքը, այլև պետք է կազմեր կառույցի կարևոր հատվածների մանրակերտը։ Ճարտարապետի ցուցումով էր տեղադրվում ամեն մի հանգույց, ամեն մի զարդանախշ։ Միջնադարի հայ նշանավոր ճարտարապետներ էին Մանուելը, Տրդատը, Մոմիկը և ուրիշներ։